Ders Kitabı Cevapları - Çalışma Kitabı Cevapları

5. 6. 7. 8. Sınıf, Ders Kitabı Cevapları, Çalışma Kitabı Cevapları, Türkçe, Matematik, Fen Bilimleri, Sosyal Bilgiler, İngilizce, İnkılap Tarihi, Özgün, Cem Veb Ofset, Evren, Gizem, Dikey, Yakınçağ, Öğün, Doku, Ada, Lider, Tutku, Meram, Sevgi, Yıldırım, Tuna Matbaa, Yayınları, Sayfa

MÜZİKSEL YARATICILIK ÖĞRENME ALANINDA YAPILAN DERS PLANLARININ ÖĞRENME- ÖĞRETME SÜREÇLERİNİN İNCELENMESİ

MÜZİKSEL YARATICILIK ÖĞRENME ALANINDA YAPILAN DERS PLANLARININ ÖĞRENME- ÖĞRETME SÜREÇLERİNİN İNCELENMESİ +


Bu araştırmada, müzik öğretmenlerinin 6.sınıfmüziksel yaratıcılık alanında,C1 kazanımı için yaptıkları ders planlanlarının, öğretme-öğrenme süreçleri incelenmiştir. Bu kazanım programda, öğrencilerin dinlediği değişik türdeki müziklerle ilgili duygu ve düşüncelerini farklı anlatım yollarıyla ifade edebilmeli şeklinde yazılmıştır. Çalışmada nitel veri toplama ve çözümleme teknikleri kullanılmış, oluşturulan kavramsal çerçeve ışığında sonuçlara ulaşılmıştır. 18 öğretmenden alınan planlar incelendiğinde, plan oluşturmada müzik öğretmenlerinin teknik olarak yetersiz olduğu gözlenmiş ve planlardaki giriş, gelişme ve sonuç etkinliklerinin karıştığı görülmüştür. Öğretmenlerin yaptıkları planlarda drama, dans, resim gibi yaratıcı teknikleri, müzik ile bütünleştiremedikleri ve bu alanları tasarlamaya ilişkin deneyimlere sahip olmadıkları tespit edilmiştir. 

Sınıflarda etkili bir öğretimin yapılabilmesi birçok unsura bağlıdır. Etkili bir öğretim, öğretmen-öğrenci, ortamın fiziksel şartları, programlar, aile vb. unsurlarının birleşmesiyle mümkündür. Ancak bu unsurlar içerisinde en önemlisi öğretmen- öğrenci bütünleşmesidir. Öğretmen, bildiğini bütün öğrencilerin kolayca anlayabileceği biçimlere dönüştürebildiği ölçüde etkilidir. Bu bütünleşmenin amaçlı ve planlı olarak gerçekleşmesinde de ders planları çok önemlidir. Yılmaz ve Sümbül, (2000) ders planlarını öğretmenin ders süresince öğrencilerle ne tür etkinlikler yapacağını, onlara nasıl ve neler öğreteceğini gösteren bir rehber olarak tanımlamışlardır. Planlamanın sadece ders öncesinde değil öğretim gerçekleşirken de yapılması bu çabanın devamlı ve interaktif bir aktivite olduğu gerçeği de göz önünde bulundurulmalıdır. Dersin planlanması bütün öğretmenlerin uygulaması gereken temel bir görevdir. Bir dersin planlanmasında en iyi ve tek bir plan olmayacağı gibi, iyi bir ders planın da mutlaka öğrenci üzerinde başarılı olacağı şüphelidir. Ders planları öğretmenlerin ders içeriğini, sürelerini, öğretim yöntemlerini ve materyallerini düzenleme konusunda faydası olacaktır. Yinger, (1980) öğretmenlerin plan yapma gerekçeleri konusunda yapmış olduğu araştırmada; öğretmenlerin geneli bir dersi planlamanın programdaki materyalleri hazırlama, programın içeriğini öğrenme ve dersi aktarmak için kararlar almada faydalı olduğunu belirtmişlerdir. Bununla beraber öğretmenler, planlamanın kendilerine güven kazandırdığını, zamanı daha iyi organize ettiklerini ve sınıf yönetiminde faydalı olduğunu belirtmişlerdir. Etkili bir ders planı oluştururken, teori ile pratiği bir arada düşünmek, mesleki deneyimleri göz önünde bulundurmak, öğretme-öğrenme sürecinde oluşabilecek yeni durumları tahmin edebilme-denge kurabilme-yapılandırabilme-hayal edebilme gibi öngörülere sahip olmak önemlidir. Ruth, (1990) plan yapmanın geniş çaplı düşünme gerektiren zihinsel bir çaba olduğunu belirtmiştir.Öğretmenlerin planları, genelde düşünceleri ve davranışları arasındaki ilişkiyi görmemizi sağlar ve öğretmenin pedagojik fikirlerini anlamamız açısından bir pencere görevi görür. Ders planlarını hazırlarken hedeflere eriştirecek şekilde etkinlikler planlanmalıdır. Öğretmen planında tutarlı, yapılandırılmış bir içerik düzenlemeli, bir ders sürecindeki tüm unsurları iyi bir şeklide örgütleyebilmeli ve ders süresini ekonomik, verimli olarak işlemeye çalışmalıdır (Yılmaz, Sümbül, 2000). Planlama aynı zamanda öğrencilerin hedeflerini anlama için hangi metotların harekete geçirilmesi konusunda da kullanılmalıdır. Bir öğretmenin günlük ders planı dört bölümden oluşmalıdır. Birinci bölüm biçimseldir, planın hangi konu süre ve kim tarafından hazırlandığına ilşkin bilgiler  mevcuttur. Planın en önemli kısmını ikinci ve üçüncü bölümlerdir.İkinci bölümde o günkü dersin hedef ve kazanımları, kullanılacak strateji-yöntem,-teknikleri ve ders araç gereçleri yazılır.Bu çalışmanın konusu olan üçüncü bölüm ise öğretme-öğrenme etkinliklerinin, giriş gelişme ve sonuç bölümlerinden oluşmaktadır.Dersin girişi 5-8 dakikalık zaman içerisinde öğrencilerin konuya zihinsel ve duyuşsal olarak hazır olmalarını sağlar.Giriş bölümünü planlarken dikkat çekme, güdüleme, hedeften haberdar etme ve önkoşul öğrenmelerin hatırlatmaları yapılmalıdır.Dersin gelişme kısmında, öğretim etkinliklerinin akışı anlatılmalıdır.Bu bölümde materyalllerin, araç-gereçlerin sunulduğu, yöntem ve tekniklerin kullanıldığı, öğretmen ve öğrenci etkinliklerinin planlandığı aşamadır. Leinhart ve arkadaşları, (1991), Yüksel’in (2008) çalışmasında ders içeriğini yani öğretme-öğrenme faaliyetlerini senaryolar üzerine kurmanın gerekliliğinden bahseder ve senaryoyu olayların uygun sırasını tasvir eden bir yapı olarak tanımlar. Senaryodaki olayların birbirine bağlı bir bütün olduğunu ve herhangi bir boşluğun diğerlerini de etkileyeceğini vurgular.Senaryoların oluşturulmaları öğretmenin ders esnasında konusundan ve amaçlarından sapmamasını sağlar.Sonuç etkinlikleri ise öğrencilerin hedeflenen kazanımlara ulaştığı, özetleme, tekrar, değerlendirme ve bir sonraki dersle ilgili ön bilgilerin verildiği aşamadır. Yukarıda anlatılanlar ışığında, müzik öğretmenleri ders planlarını 2006 yılında oluşturulan İlköğretim 1-8.Sınıf Müzik Dersi Öğretim Programına göre düzenlemektedirler.Bu programda dört temel öğrenmealanı verilmiştir; 1) DinlemeSöyleme-Çalma,2) Müziksel Algı ve Bilgilenme, 3) Müziksel Yaratıcılık ve 4) Müzik Kültürü.Öğrenme alanlarının gerçekleşmesini sağlayacak öğretim yöntem ve teknikleri çok önemlidir.Genel müzik öğretim yöntemleri incelendiğinde; anlatım, tartışma, soru/cevap, karşılıklı konuşma, görüşme, araştırma/inceleme, sunma/ alma, bulma/keşfetme, yaratma/üretme, oyunlaştırma, rol yapma, örnek olayinceleme, yaşam öyküleme, işbirliği yapma, paylaşma, sorun çözme, gösterme/yaptırma, tasarlama/ gerçekleştirme, yapma/yaşatma olarak belirlenmiştir. Özel müzik öğretim yöntemleri ise müzik eğitiminde alana özgü; yine öğrenciyi aktifkılacak ve bilgiyi yapılandırmasına yön verecek müzik öğretim ve yöntemlerini içermektedir.Bunlar: 1) Müziksel işitme-okuma–yazma yoluyla müzik öğretimi, 2) Müziksel devinme/ ritimleme yoluyla müzik öğretimi (Dalcroze), 3) Müziksel toplu söyleme yoluyla müzik öğretimi (Kodaly), 4) Müziksel devinme / ritimleme/ söyleme-çalma / Doğaçlama yoluyla müzik öğretimi(Orff) (Uçan, 1999).Özellikle Orff, Dalcroze gibi öğrenciyi aktif kılan ve yaparak, yaşayarak öğrenmesinisağlayan özel müzik öğretim yöntemlerinin müzik öğretme-öğrenme sürecindekullanılması öğrenci merkezli eğitim anlayışı ile paralellik gösterdiği için önemlidir.Saban (2000) öğrenmeyi sağlamak için önemli bir araç olan yöntem ve tekniklerin ilköğretim okullarında uygulanan planlarda yeterince önem verilmediğini belirtmiştir.Yöntem ve teknikler dersin amacına ve sınıfın özelliklerine göre farklılıklar göstermesi gerekmektedir.Özellikle yaratıcılığın ele alındığı müzik derslerinde, beyin fırtınası, problem çözme, rol oynama, gösteri(demonstrasyon) gibi genel öğretim metodlarının yanısıra, özel müzik öğretim yöntemlerinden hareket ve müziği ön planda tutan ve teoriden once uygulamayı hedefleyen yaratıcı metodlardan da yararlanılması gerekmektedir.Bu anlamda geliştirilen 2006 Müzik Öğretim Programımüzik derslerinde çocukların sadece flüt çalan ve şarkı söyleyen pasif dinleyici halinden çıkmasını, çocukların kendilerini müzikle ifade edebilen ve yaratan bireyler olmalarını öngörmüştür. Ancak, Küçük (2008) ilköğretim müzik dersi programının temel beceriler bölümünde yer alan müziksel yaratıcılık konusunun, yeterli uygulama örneklerinin oluşturulamaması nedeniyle tam olarak işlenemediğini vurgulamıştır. Yaratıcı davranışı ortaya çıkaracak sosyal, kültürel ve fiziksel çevrenin planlaması ve oluşturması gerekmektedir.Bu ortamı oluşturmak için öğretmenin kendi yaratıcı fikirlerini oluşturması gerekmektedir.Bu yaratıcı fikirler çocuğun kendi yaşantısından yola çıkarak merak, keşif, oyun ve tecrübe yolu ile uygulamaya dönüştürülmelidir.Bu uygulamaları öğretmen yalnızca planlamakla kalmayıp bu aktiviteleri yapacak bir karaktere sahip olması ve çocuklar ile birlikte bunları uygulaması gerekmektedir.Bu anlamda uygulamaların planlanması çok önemlidir.Müziksel yaratıcılık öğretim alanında öğretmenlerin yapmış olduğu planlar öğretmenlerin yaratıcılık konusundaki düşüncelerini ve aktivitelerini ortaya koyacağı düşünülmektedir.Bu araştırmada 6.Sınıf müziksel yaratıcılık alanından C1 kazanımı ele alınmıştır.Bu kazanımda öğrencilerin dinlediği değişik türdeki müziklerle ilgili duygu ve düşüncelerini farklı anlatım yollarıyla ifade edebilmeleri istenmiştir.Araştırmanın genel amacı; müzik öğretmenlerinin 6.sınıf müziksel yaratıcılık alanda C1 kazanımı için hazırladıkları planların öğretme ve öğrenme süreci içerisindeki giriş, gelişme ve sonuç bölümlerini nasıl düzenlediklerini ve senaryolaştırdıklarını incelemektir.Bu çalışma müzik öğretmenlerimizin yaratıcılık öğrenme alanı ile ilgili bir dersi nasıl planladıklarını görmek açısından önemlidir.Öğretmenlerimizin planlarındaki yanlış ve eksiliklerin ortaya çıkarılması müzik öğretmeni yetiştiren kurumlarımızın bu konudaki farkındalıklarını artıracaktır.

Öğretme-öğrenme süreci belirlenen hedef ve kazanımlar doğrultusunda düzenlenmiş içeriğin, öğretim ilkelerini, öğretime starateji, yöntem ve tekniklerini, araç gereçleri, eğitim durumu değişkenlerini birbirleriyle ilişkili ve tutarlı olarak uygulamayı gerektirir(Yeler, 2001).Bu çalışmada İlköğretim okullarında görev yapan 18 öğretmenin ders planlarının öğrenme-öğretme süreçleri yaratıcılık kazanım alanına ilşkin olarak incelenmiştir.Yapılan bu planların nitelik yönünden eksik olduğu gözlenmiştir.Genel olarak yaratıcılığın ön plana çıkarılması hedeflenen bu derste sadece dinleti eğitiminin yapıldığı ve öğrencilere dinletilen bu müzikler yardımıyla kendilerinde oluşan özgün davranışlara şans verilmediği tespit edilmiştir.Böylelikle planlar yaratıcılık öğrenme alanından ziyade müzikal bilgilenme ve algılama öğrenme alanına hizmet ettiği tespit edilmiştir.Öğretmenlerin plan yapmadaki teknik yetersizlikleri gözlenmiş ve planlardaki giriş, gelişme ve sonuç bölümlerini karıştırdıkları görülmüştür. Bununla beraber planlanan etkinliklerde öğrencilerin sonuca ulaşmasını kolaylaştıracak ipuçları ya da öğrencileri yönlendirecek adımların eksik olduğu tespit edilmiştir. Öğretmenler dersin konu bilgilerini planlarında yüzeysel ele almışlardır. Çalınacak eserlerin isimleri ve bir esere ait olan müzikal ögelerden planların genelinde bahsedilmediği görülmüştür.Bununla beraber öğretmenlerin pedagojik içerik bilgilerinin yani bir konunun öğrencilerin anlayabilmesi için nasıl şekillendirmesi gerektiği ile ilgili anlayışları planların genelinde gözlenmemiştir. Bu durumun nedenlerinden birinin müzik öğretmenlerinin yaratıcı çalışmalar konusundaki yetersizliği olabileceği düşünülmektedir. Drama, dans, resim gibi yaratıcı teknikleri müzik ile bütünleştirmek için öğretmenlerin bu alanları tasarlamaya ilişkin deneyimlere sahip olmasını gerektirir. Ülkemizde yapılan Orff-Schulwerk eğitimi farklı anlatım yollarının müzik eğitimindeki yerini vurgulamakta ve uygulamaları konusunda danışmanlıklar yapılmaktadır. Fakat bu çalışmaların ülke genelinde yaygınlaşması oldukça yavaştır. Bununla beraber öğretmenlerin grup çalışmalarına çok yatkın olmadığı bireysel anlatım, soru-cevap merkezli bir eğitim anlayışlarına sahip oldukları görülmüştür. Planların birçoğunda bir ders içerisine üç farklı müzik türü üzerinde çalıştıkları tespit edilmiş, öğretmenlerin içerik kapsamını ve ders süresini dikkatli planlayamadıkları gözlenmiştir. 


Yorum Gönder

İletişim Formu

Ad

E-posta *

Mesaj *

Blogger tarafından desteklenmektedir.
Javascript DisablePlease Enable Javascript To See All Widget